پرورش شترمرغ ماده و نر مولد

پرورش شترمرغ ماده نر

پرورش شترمرغ ماده و نر مولد

پرورش شترمرغ ماده و نر مولد

شترمرغ های مولد ماده ها را باید حداقل ۳۰ روز قبل از تخم گذاری به جایگاه مولدین منتقل نمود تا با محیط آشنا شوند. این دوره زمانی برای سازگاری و آشنایی پرنده با محیط اطراف و پیش از آغاز جفت گیری اهمیت زیادی دارد.شترمرغ مادر به همراه جوجه های خود در طبیعت این مهم است که پرنده ماده جفت خودش انتخاب کند، زیرا موجب تولید تخم بیشتر، باروری بهتر و جوجه در آوری بیشتر می گردد که نتیجه آن جوجه های سالم تر خواهد بود برای این عمل ، بایستی پرندگان یک گله را به طور دقیق زیر نظر گرفت و شترمرغ های ماده ای که نسبت به یک نر تمایل نشان داده و آن را بر دیگر شترمرغ های نر ترجیح می دهند را شناسایی و سپس آنها را در یک جایگاه جفت گیری کنار هم قرار داد. برای داشتن تولید مناسب جوجه، بررسی میزان باروری (درصد نطفه داری) تخم های هر گروه مولد امری ضروری است تا اگر یک شترمرغ ماده با یک نر تمایل به جفت گیری نداشته باشد، جفت آنها را باید عوض نمود. اما این کار تصمیمی نیست که بتوان بدون بررسی و تحقیق لازم انجام داد.

جابه جا کردن یک شترمرغ از یک جایگاه به یک جایگاه دیگر می تواند تولید تخم را به مدت ۶ هفته متوقف کند. لذا جفت های شترمرغ بایستی از همان ابتدای فصل جفت گیری با یکدیگر جفت داده شوند. پرندگان مولد جوان بهتر است برای باروری بیشتر به صورت جفتی (یک نر و یک ماده) نگهداری شوند اما شترمرغ های مولد ۵ تا ۶ ساله به صورت ۳ تایی شامل یک نر و دو ماده نگهداری شوند.

» جفت گیری شترمرغ

شترمرغ ها جایگاه جفت گیری بزرگ را ترجیح می دهند ولی در صورتی که فضای نگهداری آنها بیش از حد بزرگ باشد، موجب وحشی شدن آنها می شود و در نتیجه کار کردن با آنها مشکل خواهد شد. حداقل ابعاد جایگاه جفت گیری یک گروه ۳ تایی شترمرغ مولد، ۱۰ الی ۱۲ مترعرضی در ۶۰ الی ۷۰ متر طول (۶۰۰ الی ۸۰۰ مترمربع) و به طور متوسط ۱۵۰۰ مترمربع مساحت می باشد.جایگاه مولدین بایستی ترجیحاً بوسیله یک راهروی ۲ متری از یکدیگر جدا شود که مانع از جنگیدن و آسیب رسانیدن نرهای دو جایگاه به یکدیگر شود و البته از به کاربردن حصارهای سیم خاردار باید اجتناب نمود. توصیه می شود نرها و ماده ها در غیر از فصل تولیدمثلی از هم جدا شده و در جایگاه های جداگانه ای، دور از یکدیگر نگهداری شوند. جدا نمودن دو جنس نر و ماده به مدت ۲ ماه پیش از دوره جفتگیری باعث آرامش روانی پرندگان شده و اشتیاق به جفت گیری را بیشتر می نماید. فایده دیگر این جداسازی این است که مرحله تخمگذاری پرندگان مولد هم زمان شده و باروری بالاتری نیز خواهند داشت.

» تغذیه شترمرغ

رفتار و خصوصیات تغذیه ای شترمرغ شترمرغ ها، تک معده ای های گیاه خوار هستند. غذای طبیعی شترمرغ ها عمدتاً علف های سبز، میوه های کوچک، دانه ها و گیاهان آبدار است. اما گاهی اوقات از پستانداران کوچک، مارمولک ها و حشرات کوچک نیز تغذیه می کنند. شترمرغ ها ۷۰ تا ۸۰ درصد وقت روزانه خود را صرف خوردن و حرکت می کنند و این تحرک نقش مهمی در هضم بهتر غذا توسط شترمرغ دارد. در حیات وحشی، جیره غذایی شترمرغ شامل ۶۰ درصد مواد گیاهی، ۱۵ درصد میوه و حبوبات، ۴ تا ۵ درصد تخم حشرات و پستانداران کوچک و بقیه شامل دانه غلات، نمک و سنگ است. شترمرغ ها، غالباً تمایل بیشتری به نوک زدن و غذا خوردن از کف زمین دارند. به نحوی که جوجه شترمرغ ها چند برابر وضعیت غذا خوردن از دان خوری ها از غذای پخش شده بر روی زمین استفاده می کنند. شترمرغ برای خرد کردن مواد غذایی به سنگدان خود متکی است.


دستگاه جوجه کشی
پرورش اصولی شترمرغ
پرورش شتر مرغ تصاویر
پرورش شترمرغ
پرورش شترمرغ اموزش
پرورش شترمرغ در ایران
پرورش شترمرغ در منزل
پرورش شترمرغ هزینه
پرورش شترمرغ گوشتی
پروژه پرورش شترمرغ

درباره نویسنده